De letter J van Japan

Ik ben verliefd geworden op Japan. De cultuur, het eten, de taal, de stiptheid van het openbaar vervoer… Ik kan niet wachten om terug te gaan volgend jaar! We zijn net geen 3 weken met een groep van 12 personen rond getrokken waarbij we halt hielden in o.a. Tokyo, Hakone, Gifu, Hiroshima en Osaka. 

Ik zou een hele reeks posts kunnen schrijven over de reis op zich, maar dan is er geen tijd meer om over iets anders te schrijven. Wie daar meer over wil horen, kan me best persoonlijk aanspreken en dan vertel ik met alle plezier over het land van de rijzende zon. De cultuurshock komt pas echt wanneer je terug in België bent en je merkt hoe ongestructureerd en ook ongedisciplineerd wij hier leven.

Voor een langere periode op reis gaan is bij geen enkel bedrijf evident en al zeker niet binnen PJS, want je weet op voorhand niet altijd waar je aan de slag zal zijn. Uiteindelijk is en blijft Unique Career je werkgever dus zij moeten deze aanvraag goedkeuren. Hoe verder op voorhand, hoe beter. En na hun goedkeuring kan je dan met een gerust hart vliegtickets en hotels vastleggen zonder dat je project op dat moment roet in het eten kan strooien. De sales collega’s geven deze data mee aan bedrijven wanneer je voorgesteld wordt voor een project. Meestal komt dit ook tijdens het sollicitatiegesprek aan bod en weet de klant dus op voorhand dat ze voor die weken een (interne) oplossing moeten zoeken. De klant kan er ook voor kiezen om hier rekening mee te houden bij de keuze van de opstart- en/of einddatum van het project. Zelf kon ik direct na mijn terugkomst van Japan opstarten bij Cartamundi en dan had ik meteen van alles te vertellen natuurlijk.

Tussen mijn vorig en huidig project heb ik enkele dagen thuis gezeten. Ik heb toen zelf aan Unique Career voorgesteld of ik deze dagen mocht gebruiken om Japans te leren in plaats van een e-learning te volgen via de website van de VDAB en ze vonden dit eigenlijk wel een leuk idee. Gesprekken kan ik nog niet voeren, maar het lukt me wel om het Hiragana alfabet (en een deel Katakana) te lezen. Een aantal woorden herken ik ook al, dus als ik zo door ga, zal ik me zeker kunnen behelpen in mei volgend jaar! Eén van de souvenirs die ik voor mezelf meegenomen heb, is een Japans kookboek waar de instructies zowel in het Engels als in het Japans in staan. Zo kan ik én mijn Japans oefenen, én experimenteren in de keuken – the best of both worlds!

こんにちは (Konnichiwa)